Ελληνική Κοινωνική Έρευνα -Greek Social Research

Πού πήγε η φρίκη του πόνου που σε συνέτριψε;   Όχι η ανάμνηση του  Ούτε η εξιλέωση του με το θάνατο. Αλλά ακέραιος, δίχως τα γλοιώδη γλίτωσε πια Αλύπητος, όπως ανελέητο τον γνώρισες  Πού να παραμονεύει τώρα; Και ποιον;  Κάπου εξίσου φρικτός και ασίγαστος  Το ίδιο υπαρκτός κι απόλυτος. Άδικος και ανήκεστος σαν καταδίκη. Για εγκλήματα που ποτέ δεν διέπραξες. Μοίρα για τον επόμενο ανυποψίαστο, που θα ενδώσει. Στράτος Παπάνης

Απ´το κοινό μας όνειρο βιαστήκατε να βγείτε. Ο θάνατος αθέλητη εξέγερση στην πλάνη της ζωής. Ονείρων μόνο ξάφνιασμα κάθε ιερή στιγμή μας. Κλωστές αέρινες, θαμπές οι άρρηκτοι δεσμοί. Εχθροί τα μέρη,που χωρίς εσάς, μένουνε όπως ήταν.  Όλα τα αιώνια πρόδωσε η ανέλπιστη φυγή σας κι ό,τι περισσεύει, φλέγεται στον πόνο του κενού.  Εκείνα που ζήσαμε μαζί ρίγος, που σας κεντάει, σαν αστραπή, και χάνεται με έναν στεναγμό.  Εφιάλτης πια το όνειρο που στο αίμα σας δεν ριζώνει, και μόνη μας διαφυγή της γης η προσμονή.  Στράτος Παπάνης