Ελληνική Κοινωνική Έρευνα -Greek Social Research

Δεν είναι δική της η θλίψη της βροχής... Ούτε η λύτρωση,  που σαν αγιασμό την ραίνει  στις πληγές των ανθρώπων και των τοπίων. Όταν κουράζεται ο Θεός έναν έναν να συγχωρεί, με ύδωρ εξαγνίζει όλων τα μυστικά, τις ήττες και τα κρίματα.  Εξομολόγηση είναι η βροχή και κλάμα.  Κάποτε σιγανό και άλλοτε αδιάλλακτο και κατακλυσμιαίο.  Ψίθυρος καημών, που ρέει στα δρομάκια και παρασύρεται,  σαν ρυάκι,  σα λίμνη,  σα χείμαρρος,  μακριά από τον πόνο που τον προξένησε,  σαν ορμή,  μακριά από τον άνθρωπο που στενάζει,  σαν ποτάμι,  πέρα από τις εκατόμβες των συναισθημάτων,  σα λήθη και παρηγοριά για κάθε ανήκεστο,  απόηχος μάχης χαμένης,  σα στιγμών λείψανο,  ποίηση ακατάληπτη,  σα μουσική που σωπαίνει.  Σαν υγρή υπόσχεση, που είτε θα γίνει θάλασσα είτε θα παραμείνει λάσπη.  Όλα τα παίρνει η βροχή, όσα δε ρίζωσαν ή όσα πέθαναν πριν υπάρξουν.  Μα πάνω από όλα ξεθωριάζει τη μνήμη τους, και αλαφραίν...

Νέοι μεσαίωνες  Ευστράτιος Παπάνης, Πανεπιστήμιο Αιγαίου Η επιστημονική έρευνα έχει αποκτήσει τόσες αγκυλώσεις και δόγματα ή έχει τόσο πολύ θεοποιηθεί, κυρίως από τους αστόχαστους, που τελικά έφτασε να μοιάζει με τα θρησκειολογικά συστήματα και τη μαγική σκέψη, τους τρόπους των οποίων, υποτίθεται, πως θα ανασκεύαζε.  Η άκριτη αποδοχή των συμπερασμάτων της από τις μάζες δημιουργεί νέες αυθεντίες, ακριβώς όπως και στις εποχές  του σκοταδισμού και μια νέα ελίτ κατόχων της γνώσης δημιουργείται. Η νέα αυτή θρησκεία έχει ιεροτελεστίες, θέσφατα, στεγανά, δεοντολογίες και αξιώματα απαράβατα.  Όσοι την υπηρετούν χωρίς αντιρρήσεις ανελίσσονται κοινωνικά, ενώ οι αποδέκτες της ομογενοποιούνται. Οι δε αποστάτες στο πυρ το εξώτερο της περιφρόνησης ή της τρέλλας καταδικάζονται. Και κυρίως οι λειτουργοί της κοπιάζουν να εγκαθιδρύσουν το μεταφυσικό κενό και την ανυπαρξία πίστης, που θα καλυφθεί  αργότερα, ως αντίδραση, από την υιοθέτηση ακραίων κινημάτων, από την προβολή ψευδό -...

Δεν περιγράφονται στο DSΜ, αλλά σίγουρα είναι διαταραγμένοι και όσον αφορά την προσωπικότητα, αλλά και το συναίσθημα. Η καλύτερη αντιμετώπιση, αν η βάσκανος μοίρα σας φέρει σε επαφή μαζί τους, είναι να τους αγνοήσετε. Να θυμάστε, είναι θρασύδειλοι και υποχωρούν μόλις οι καταστάσεις δυσκολέψουν.  1. Άθεοι που ασχολούνται συνέχεια με το Θεό 2. Αυτοδημιούργητοι, που διακηρύττουν τους άθλους τους, για να αποδείξουν πόσο άχρηστοι είναι όλοι οι υπόλοιποι 3. Άφυλες γυναίκες σε θέσεις εξουσίας και φεμινίστριες, που δεν κατάλαβαν ότι από το 60 πέρασε μισός αιώνας 4. Ομοφυλόφιλοι που παίρνουν το αίμα τους πίσω για το κοινωνικό στίγμα ή τη στρεβλή εικόνα των γονιών 5. Ακραίοι αριστεροί που παρακωλύουν κάθε διαδικασία, γιατί έτσι λέει το ποίημα που αποστήθισαν 6. Εθνικιστές που δεν ξέρουν ορθογραφία ή πότε έγινε η μάχη του Μαραθώνα 7. Κουλτουριάρηδες της οίησης και της μωρίας  8. Καλλονές, που αποφασίζουν να προσποιηθούν τις αθώες 9. Άντρες που ικετεύουν για μια ερωτική περίπτυξη, επικαλο...

Ομογενοποίηση Στην Ελλάδα τόσο από το κράτος, όσο και από τη νοοτροπία, καλλιεργείται ένα κλίμα καχυποψίας απέναντι στην ατομική ευημερία. Οι ισοπεδωτικές πολιτικές γίνονται αισθητές στους νόμους, στην κουλτούρα, στην εκπαίδευση, στην εργασία, στην ιεραρχία. Με το πρόσχημα της πάταξης των διακρίσεων καθαγιάζεται η μετριότητα και τίθεται στο στόχαστρο η διαφοροποίηση. Η αρχή της ισότητας των ευκαιριών μεταλλάχτηκε σε τέλμα ομογενοποίησης..Κι έτσι, αν και κάθε Έλληνας αισθάνεται μοναδικός, το τίμημα της προβολής ή της επιτυχίας είναι η απειλή της απαξίωσης.. Κι όμως, αν τα μέσα προσωπικής βελτίωσης και ανάπτυξης είναι δεοντολογικά σωστά, ο πλούτος, η φήμη, η ανέλιξη με ένα μόνο μέτρο πρέπει να κρίνονται: Από το βαθμό της διάχυσής τους στην κοινωνία και τον αριθμό των ωφελουμένων από αυτές. Γιατί, όπως ένα κράτος δεν ευημερεί με αποπροσωποποιημένους πολίτες με τον ίδιο τρόπο καταποντίζεται από τη φιλαυτία όσων τα καταφέρνουν Στράτος Παπάνης Κατηγοριοποίηση Οι άνθρωποι χωρίζονται σε εκείνο...

Είναι η μοίρα κάποιων γυναικών να εισβάλλουν άθελα σε ζωές ξεκλείδωτες ή αποκαμωμένες και να τις ανασταίνουν. Μέσα στην άγνοιά τους να γίνονται έμπνευση και μούσα και έκφραση. Μετατρέποντας σε λέξεις το θέλγητρο, σε στίχους την ηδονή, που για άλλους προορίζουν, και σε μελωδία τους ανεκπλήρωτους έρωτες, που ποτέ δε θα μάθουν. Κι όσο πιο φευγαλέες παρουσιάζονται, τόσο υπερβαίνουν τα μέτρα σου, μέχρι να δραπετεύσουν, να εξαϋλωθούν, να απεκδυθούν τη μορφή που σε μαγνήτισε και να γεννήσουν ποιήματα, τραγούδια, καημούς και επιφωνήματα. Είναι το πεπρωμένο κάποιων γυναικών να γίνονται δέηση σε καρδιές, που ποτέ δε θα τους το αποκαλύψουν.. Στράτος Παπάνης

Στις σχέσεις των ανθρώπων επικρατεί ένας ιδιότυπος νόμος φυσικής επιλογής: Οι δυνατότερες επιβιώνουν στο χρόνο και μετεξελίσσονται, ώστε να μεταλαμπαδευθούν στις επόμενες γενιές ως έμπνευση ή παράδειγμα. Οι υπόλοιπες, εντελώς φυσιολογικά, φθίνουν, ατονούν, λιμοκτονούν συναισθηματικά ή παράγουν συγκρουσιακές-διαλυτικές δυνάμεις και πεθαίνουν. Αυτές κανένας σύμβουλος ή ψυχολόγος δεν τις σώζει, γιατί απλά κλωνοποιεί για λίγο καιρό ακόμα τα συστατικά της παρακμής, που κάποτε, στην αρχή της σχέσης, είχαν δράσει ενοποιητικά. Ο έρωτας, η φιλία, η συντροφικότητα, τα κοινωνικά μορφώματα, υπάρχουν για να δίνουν χαρά. Να το υπέρτατο κριτήριο. Αν αυτό εκλείπει, σταματούν να έχουν νόημα. Αφήστε λοιπόν τις απέλπιδες προσπάθειες και, πριν φτάσει η πόλωση στην επικοινωνία, επιτρέψτε τους να πεθάνουν είτε ως υπέρλαμπρα άστρα είτε ως χλωμοί νάνοι. Ο θάνατος των πάντων και η αναγέννηση σε άλλες μορφές είναι η απαράβατη αρμονία του Σύμπαντος.. Στράτος Παπάνης

Είναι πολύ λίγοι, αλλά πια κατάφερα να τους διακρίνω. Εκείνους τους ανθρώπους, που έπρεπε να είχαν μπει νωρίτερα μες τη ζωή μου, είτε ως λύσεις είτε ως εναλλακτικές είτε ως κυρίαρχη πιθανότητα. Επειδή τώρα οι καιροί τους φόρτωσαν με τόσες μη αναστρέψιμες επιλογές και τέτοια ακαμψία της εμπειρίας, που, αν επιχειρούσαμε να χαράξουμε κοινή πορεία, θα έπρεπε πρώτα να πλανέψουμε το χρόνο κι έπειτα να ισοπεδώσουμε κάθε δύσκολα κερδισμένη ισορροπία μας...ή πιο απλά να τους ερωτευτούμε παράφορα.. Στράτος Παπάνης