Σάββατο, 28 Ιουνίου 2008

Αυτισμός

Πέρλα

1. Τι ειναι ο Αυτισμος;

Πολλοι ακομη δεν ξερουν, και οι λιγοι που εχουν ακουση την λεξη αυτισμός, ακόμη δεν μπορουν να απαντήσουν αυτή την ερωτηση. Και δεν εννοω μονο στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμειως, ερευνάνε αλλα την απάντηση δεν την εχουν βρει.

Ετσι, για πουνε κατι και να μην δειχνουν τι χαμενα πανε ολα τα χιλιαδες εκατομμυρια δολλαρια που εχει καταντηση να εχει γινει ο αυτισμος, χιλιαδες που πανε φυσικα στις τσεπες των ειδικων, και των επιστημονων, αλλα σπανιως στις στεπες των ιδιων των αυτιστικων, ή των οικογενειών τους, λενε οτι ειναι ενα ‘φασμα.’

Ειναι σαν να λεει κάποιος οτι ειναι πολλα και διαφορα, αλλα δεν ξερουμε ποσα πολλα, δεν ξερουμε τι διαφορα, δεν ξερουμε τι τον προκαλει, ξερουμε ομως οτι δεν θεραπευευται, αλλα δεν μπορουμε να μην αποφυγουμε την ευκαιρια να αρμεξουμε οτι μπορουμε να αρμεξουμε απο κυβερνησεις, φορεις, δωρεες, και τους ιδιους τους γονεις κυριως που θα ερθουν σε μας αν τους πεισουμε οτι ο αυτισμος ειναι κατι κακο.

Αμα οι γονεις τρομαξουν, θα ερθουν να τους βοηθησουμε και να θα μας πληρωσουν καλα. Κερδοσκοπεια; Μα καλα, δεν το εχετε παρει ακομη εισηση;;;

Αυτο φυσικα δεν σημαινει οτι ΟΛΟΙ που ασχολουνται με τον αυτισμο ειναι κερδοσκόποι. Οχι! Και το λεω αυτό πολυ κατηγοριματικα.

Οχι ολοι! ΕΥΤΥΧΩΣ!!!

Υπαρχουν και 'ειδικοι' που το εχουν ‘ψαξει.’ Οχι μονο γιατι ανοιξαν τα ματια τους και ειδαν οτι πολλα απο αυτα που λεει η καθιερωμενη επιστημη δεν ειναι σωστα (απο πρακτικης αποψης) αλλα ανοιξαν και τα αυτια τους και ακουσαν τα ιδια τα αυτιστικα ατομα, ειτε αυτα ειναι παιδια, ειτε ενηλικες.

Οχι τοσο ακομη στην Ελλαδα αλλα στο εξωτερικο σιγα-σιγα ολο και πιο πολλοι. Και δεν μιλαω μονο σαν αυτιστικους σαν την Temple Grandin ή την Liane Holliday Willey, ή τον Stephan Shore και αλλους που εγραψαν τις εμπειριες τους απο τα μεσα, δειχοντας στον κοσμο οτι ενα αυτιστικο παιδι εχει την δυνατοτητα να γινει ενας επιτυχημενος ενηλικας, αλλα και αυτιστικους οπως η Amanda Baggs, μια αυτιστικη που δεν μιλαει και ειναι η προσωποποιηση του κλασσικου αυτισμου...

Και ομως αυτη η αυτιστικη που δεν μιλαει σπαει το φραγμα του ηχου με τα βιντεο της στο YouTube που ονομαζετε «In My Language»
http://www.youtube.com/watch?v=JnylM1hI2jc
που εφτασε πανω απο 300.000 ακροατες μεσα απο το YouTube.

Και δεν ειναι μονο αυτη αλλα και αλλοι αυτιστικοι που ζουσαν στην ‘ακρη’ της κοινωνιας, επιβιωνοντας με μηδαμινα τωρα ανοιγουν το στομα τους και μιλανε. Αλλοι με βιντεο, αλλοι με γραμματα, αλλοι με βιβλια, αλλοι μεσα απο τον ιστοκοσμο του ιντερνετ.

Οι αυτιστικοι μιλανε... αλλα, ποιος τους ακουει;

Αυτοι που ανοιξαν την καρδια τους εκτως απο τα αυτια τους ακουνε την φωνη των αυτιστικων διοτι ειναι μια μουγγη φωνη, μιλαει με εικονες και οχι με λογια οχι με λεξεις οχι με προτασεις.

Η ψυχη δεν μιλαει με λεξεις αλλα με εικονες, με οραματα. Αυτα που εβλεπαν και οι αγιοι. Σας φενονται ολα αυτα αστεια;

Τοτε δεν εχετε καταλαβει τιποτα απο την ιδεα της θρησκειας, και ακομα λιγοτερο απο την ιδεα της πιστης και της συνδεσης της ψυχης με το συμπαν, την φυση, τον Θεο. Διοτι χρειαζετε πιστη για ακουσει καποιος την φωνη της ψυχης, την φωνη του συμπαντος, τη φωνη του Θεου.

Οταν μιλησα για διαισθηση καποιος το περιγελασε. Δεν με πιραζει τι περιγελαει ο καθενας, αλλα τι πιστευει. Αμα πιστευεις οτι το παιδι σου ειναι αναπηρο, μειωνεκτικο, ανικανο, και αδυναμο, αν αυτη ειναι η εικονα που εχεις για το παιδι σου, τι εικονα θα εχει το παιδι για τον εαυτο του;

Το μηλο κατω απο την μηλια θα πεσει.

Αμα εσυ το βλεπεις με ενα αλφα τροπο, ετσι μαθαινεις και το παιδι σου να βλεπει και τον ιδιο του τον εαυτο διοτι αν εσυ δεν το εμπιστευεσαι δεν θα ξερει πως να εμπιστευθει τον εαυτο του, θα ειναι το ιδιο καχυποπτο με τις ικανοτητες του, δεν θα τις εμπιστευεται αρα και δεν θα τις καλιεργησει.

Ειναι πολυ απλο και επιστημονικα αποδεδειγμενο οτι το self-esteem (γνωθει σ’εαυτο) δημιουργηται απο την επιδραση του περιβαλοντος, αλλα και απο τον τροπο σκεψης του παιδιου. Τον τροπο σκεψης ευτυχως τον ξερουμε: ειναι ο αυτισμος. Την επιδραση ειναι που πρεπει να κανουμε τετοια ωστε να εχει τα ποιο θετικα επακολουθα.

Αλλα για δυο λεπτα, ξερουμε μεν οτι ο τροπος σκεψης ειναι ο αυτισμος... αλλα ... ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΥΤΙΣΜΟΣ;

Κανεις δεν εχει καταφερει να το απαντησει αυτο το ερωτημα, το ερωτημα των χιλιαδων εκατομμυριων, διοτι ο αυτισμος εχει γινει πια μια επιχειρηση, μια βιομηχανια, με μηχανες και γραναζια, με συστηματικη παραγωγη, με διαγνωση, με συσκευασια σε ενα κουτι με την ταμπελα ‘Αυτισμος’ με μια ετοικεττα τιμης πολλων χιλιαδων ευρω και παει λεγοντας. Οσο πιο πολλοι οι αυτιστικοι, τοσο πιο κερδοφορα η ολη επιχειρηση.

Αμα τους σταμπαρουμε και χαλασμενους, θα ερθουν ξανα και ξανα για επισκευη και ετσι το χρημα ρεει.

Αλλα οπως ειπα και πριν δεν ειναι ολοι μεσα σε αυτο το εργοστασιο, σε αυτην την βιομηχανια. Υπαρχουν και οι ελευθεροι επαγγελματιες, οι καλιτεχνες, αυτοι που κανουν πραγματα απο μερακι και οχι απο κερδοσκοποια.

Αυτοι που εχουν συντωνησει τα ματια, τα αυτια και την καρδια τους στον αυτισμο και οχι την τρυπα της τσεπης τους!

Σε αυτους απευθηνομαι εδω και οπου αλλου γραφω και μιλαω, και συναντω, και βοηθαω. Ο αυτισμος ειναι θεμα αγαπης και οχι χρυσου. Διοτι ο χρυσος ειναι ενα ψευτικο φως, ενω η Αγαπη το μονο αληθινο.

Δεν με ενδιαφερει ποιος με πιστευει οτι σαν αυτιστικη εχω ικανοτητες ή οχι, δεν με ενδιαφερει ποιος νομιζει οτι οτι ενας τυφλος μπορει να οδηγησει ενα σχολικο λεωφορειο αλλα αν διπλα στον τυφλο οδηγο καθοταν ενας αγγελος και του εδειχνε τον δρομο με τα ματια της ψυχης, εγω η ιδια θα εμπαινα μεσα σε αυτο το λεωφορειο με καθε σιγουρια οτι θα παει καλα στον προορησμο του.

Αλλα για να δεις τον αγγελο πρεπει να μπορει η ψυχη σου να εχει τα ματια της ανοιχτα και να μην εθελοτυφλει, να μην νομιζει οτι αυτος ο κοσμος ειναι επιπεδος αλλα στρογγυλος και οτι ανεβαινει κατεβαινει και οτι ειναι μικρο μεγαλωνει και οτι σιωπαινει μια μερα μιλα και φωναζει και δεν σταματαει εως που να ακουστει απο ολα τα κουφα αυτια και κουφες ψυχες.

Διοτι η ψυχη, οπως ειπα, μιλαει με εικονες, με οραματα. Τα λογια ειναι περιττα, ειναι αχρηστα, ειναι ανεπαρκει...

Αμα το καταλαβετε αυτο θα μπορεσετε να μιλησετε με τα παιδια σας. Μιληστε τους με αγαπη, πιστεψτε σε αυτα, μαθετε τα πιστευουν στον εαυτο τους. Δωστε τους ευθηνες και μαθετε τα να κανουν σωστα αυτο που πρεπει, με επαινο και συμπαρασταση, σιγα σιγα μικρο βημα καθε μερα.

Μην του λετε τι να κανει αλλα αφηστε το να κανει και παρατηρηστε το. Αμα κανει κατι που ειναι σωστο και πρεπων ανταμειψτε το με αγαπη, γαργαληματα, με γελια και χαρα. Αμα κανει κατι που δεν ειναι σωστο μην του δωσετε σημασια, αφνοηστε το μεχρι να καταλαβει οτι αυτο που κανει δεν σαν κινει το ενδιαφερων.

Τα παιδια σας διψανε να γινουν και να ειναι το επικεντρο του ενδιαφεροντως σας.

Θελουν το interaction, διοτι ετσι ο εγκεφαλος τους μαθαινει με το να βλεπουν τι κανετε εσεις και τιο αντιγραφουν, και το εφαρμωζουν αλλα επειδη δεν εχουν αλλα στην ζωη τους απο εσας, και εσεις εισαστε το επικεντρο του δικου τους κοσμου, ο,τι κανετε το κανουν σε μεγενθυση!

Διοτι εφ’οσον εισαστε το επικεντρο του κοσμου τους, σας βλεπουν σαν κατι τεραστοιο, και θελουν να ειναι το ιδιο τεραστιοι στον δικο σας κοσμο.

Πολλα αυτιστικα παιδια αγαπανε πολυ τους δινοσαυρους επειδη ηταν ακριβως οσο τεραστιοι θα ηθελαν να ειναι και οι ιδιοι, τοσο τεραστιοι που να μην μπορειτε να τα αποφυγετε, να μην μπορειτε να τα αγνοησετε...

Αν το παιδι σας κανει οτι μπορει για να σς τραβηξει την προσοχη, δεν μιλαει, ή/και φερετε πολυ αγρια, ή/και εχει ξεσπασματα θημου και σας χτυπαει, ή/και δεν θελει να κατηγορηματικα να κανει κατι που εσεις το θελετε μεχρι δακρυων, το παιδι σας σας εχει θυμωσει διοτι δεν ειναι το επικεντρο της ζωης σας.

Δεν εννοω οτι πρεπει να περνατε καθε στιγμη μαζι του, αλλα να το κανετε επικεντρο συναισθηματικα, να του λετε καθε μερα οτι το αγαπατε διοτι καθε μερα ειναι μι ανεα μερα και οτι ειπατε χθες δεν ισχυει σημερα, και αμα δεν το επαναλαυεται καθε μερα δεν θα ξερει αν το αγαπατε και αν ειναι μεσα στον κοσμο σας ασε το αν ειναι επικεντρο...

Το να κανετε το παιδι σας επικεντρο εχει και μια τιμη.

Πρεπει να το κανετε με αληθινα αισθηματα και οχι ετσι για της το πειτε και να τελειωνετε.

Οπως το ειπα το παιδι ακουει την ψωνη της ψυχης σας. Τα παιδια εχουν ακομη αυτην την ικανοτητα την οποια σιγα σιγα οι μεγαλοι μεσα απο την επαφη τους με τον υλικο κοσμο χανουν, διοτι οι ψυχη τους αντι να ειναι μαλακια και φωτινη, καλυπτετε απο θωρακισεις μεσα απο την αποπειρα της να επιβιωσει, σκεπαζετε με ψευτο-ευγενειες, με υλικα αποκτηματα, με φιλους και κοινωνικες επαφες, ωστε να μην ειναι ευαλωτη ετσι μαλακια που ειναι.

Η ψυχη γινετε αστακος με πανοπλια διοτι απο τον πονο που εχει νοιωσει εχει γινει καχυποπτη, εχει φοβιθει το ματι της και απο τον φοβο της παλι τα κλεινει αυτα τα ματια και εθελοτυφλει...

Οχι απο κακια, αλλα απο φοβο, απο αμυνα, απο αναγκη επιβιωσης. Αλλα η πανοπλοια δεν ειναι πραγματικη προστασια, ειναι μια φυλακη, ενας τοιχος που δεν κρατα εξω τον πονο αλλα κρατα αιχμαλωτη την ιδια την ψυχη.

Ετσι αιχμαλωτα ειναι και τα παιδια σας μεσα στον φοβο, ενα φοβο που εσεις οι ιδιοι βιωνετε και τον φερνετε μαζι σας μεσα στο σπιτι σας και τον δειχνετε στα παιδια σας που βλεπουν την φοβισμενη φυχη σας και νοιωθουν υπευθηνα διοτι οπως σας ειπα εισαστε το επικεντρο του κοσμου τους και οτι σημβαινει μεσα σε αυτον τον κοσμο, για αυτα , προερχετε μονο απο τα ιδια. Για τα παιδια ο πονος και ο φοβος του γονεα ειναι κατι που τα ιδια φταινε, που τα ιδια δημιουργησαν. Και εσεις τουε επικυρωνετε αυτην την σκεψη, με τον θυμο σας σχετικα με τον αυτισμο τους.

Ειχα καποτε ενα φιλο, που ηταν τυφλος. Μια μερα τσακωθηκαμε. Ειμουνα θυμωμενη οχι μαζι του αλλα με την τυφλωτητα του. Ειμουνα θυμωμενη διοτι ειχαμε παει να δουμε μια ταινεια που ειχε κατι φανταστικα πλανα, κατι εικονες οωειρηκες και οσο και να προσπαθουσα να του εξηγησω τι ωραιες ηταν, ποτε δεν θα το καταφερνα διοτι ειχε γεννηθει τυφλος και δεν ειχε καμμια οπτικη μνημη.

Ετσι σε μια στιγμη απο την λυπη μου που δεν μπορουσα να μοιραστω μαζι του κατι που ηταν τοσο ομορφο και μου ειχε κανει τοση εντυπωση, θυμωσα και αρχισα να ειμαι ερειστικη, διοτι μου ελεγε οτι οι εικονες δεν τον ενδιαφερουν οτι και χωρις αυτες καταλαβε την ταινεια πολυ καλα...

Ναι, αλλα ειχε χασει μια εμπειρια, που εγω ειχα και τιποτα δεν μπορουσα να κανω ωστε να την μοιραστω μαζι του.

Ειχα θυμωσει με την τυφλωτητα του, και οχι με τον ιδιο αλλα οπως δεν μπορει κανεις να χωρησει τις δυο πλευρες ενος νομισματος, ετσι δεν μπορουσα να χωρισω και εγω αυτα τα δυο, ουτε και αυτος.

Ενοιωθε οτι ειχα θυμωσει μαζι του οτι ειχα ‘κολλησει’ στην οπτικη πλευρα της ταινειας και οτι ειμουνα πνιγμενη σε κατι που για αυτον ηταν κατι μιδαμινο και αχρηστο.

Δεν το ειχε, δεν το γνωριζε και δεν του ελειπε. Δεν μπορουσα να το καταλαβω αυτο. Πως ειναι δυνατων να μην λειπει απο καποιον κατι που δεν εχει (δει;) ...

Σας λειπει το βορριο σελας; Το καταπληκτικο αυτο φαινομενο!!!

Τι; Δεν σας λειπει; Πως ειναι δυνατον αυτο;;;

Το εχετε δει ποτε; Μαλλον οχι. Αμα δεν το εχετε δει, πως μπορει λοιπον να σας λειπει, ετσι δεν ειναι; Το μυαλο του ανθρωπου εχει μια τεραστια ικανοτητα να επιβιωνει με οτι εχει διαθεσημο. Οτι του λειπει το αναπληρωνει και προχωραει μπροστα.

Οπως στον εκ γεννετης τυφλος δεν του λειπει η οπτικη εικονα, ετσι και σε ενα αυτιστικο δεν μας λειπει ο,τι δεν εχουμε, διοτι εχουμε αρκετα αλλα που το αναπληρωνουν. Αμα ζησετε μια ζωη μεσα στην λυπη και τον πονο για αυτα που δεν εχει το αυτιστικο παιδι σας, του ληστευεται την αγαπη που του αξιζει διοτι εχει πολλα αλλα που τα αναπληρωνουν.

Ανοιξτε τα ματια σας, ανοιξτε την αγγαλια σας, και ανοιξτε την ψυχη σας και δωστε στο παιδι σας την αγαπη που τοσος εχει αναγκη απο εσας. Τι και αν δεν μιλαει; Κοιταξτε ποσα σας λεει με το βλεμμα του, κοιταξτε την κορη σας καλα τι βλεπετε; Κοιταξτε ποσο φως εχει μεσα η ψυχη του γυιου σας.

Μάθετέ τα να αγαπησουν αυτο το ψως μεσα τους, αγαποντας το και εσεις οι ιδιοι...

Βλεποντας και κανοντας, οτι τους δειξετε με τις πραξεις σας αυτο θα μαθουν, αλλα πρεπει να ειναι αξιες πραγματικες οχι τις faux bijoux, τα ψευτικα, τα πλαστικα οπως ειναι οι πιστωτικες καρτες...

Αξιες που η ψυχη τους θα αναγνωρισει ευκολα οταν τις δει, διοτι η ψυχη τους τις θυματε ακομη απο εκει που προηλθε, απο την αγκαλια του Θεου.

Δεν υπάρχουν σχόλια: