Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2013

Νυχτερινό


Νυχτερινό
Στράτος Παπάνης

Είναι η νύχτα ετούτη από εκείνες, που ανοίγουν οι πύλες της γης στο κακό και ξεχύνονται οι συμφορές στον κόσμο και τα στοιχειά και τα αποτρόπαια ορμούνε. Αυτά που η λογική δε βλέπει, μα τα νιώθει το παιδί στον αόριστο τρόμο, τον νυχτερινό, και οι μεγάλοι στο αναπάντεχο σκίρτημα, το συθέμελο.
Δεν φταίει το σκοτάδι, τα κρυμμένα αστέρια, οι καρδιές, που λιποτακτούν, η αντοχή που εξαλείφεται μαζί με τη σελήνη πίσω από την ομίχλη. Είναι η ξαφνική ανασεμιά του υπερφυσικού, που κραδαίνει την απειλή, την κάθαρση, την τιμωρία.
Αίσθηση πέρα από τον άνθρωπο, η αρχαία προειδοποίηση, ο Καύκασος που ψηλώνει, ο φόβος, που δεν εξηγείται. Είναι η επίγνωση της ενοχής, η μικρότητα, που τόλμησε να παρουσιαστεί ως μεγαλοσύνη και πολιτισμός και επιστήμη.
Είναι μια νύχτα από αυτές, που καταρρέουν τα προσχήματα και καταπατώνται οι ερμηνείες.
Μια ψυχή παλεύει να κρατήσει το σώμα σε ένα νησί του Αιγαίου. Γιατί, ατιθάσευτη καθώς είναι, συμπότης έγινε κάποτε στα τραπέζια των θεών και μέθυσε από το νέκταρ, που αναζωπυρώνει το αιώνιο μέσα από τη φθίση.
Αφορμές μόνο ψάχνει, για να γεμίσει τον αέρα με τη γύρη της αρμονίας της, ένα πυρακτωμένο δειλινό, δυο μάτια δεητικά, λίγη έμπνευση και πολλή αγάπη.
Δεν έχει ενδοιασμούς η ψυχή. Ούτε αμφιβολίες. Κομμάτι είναι θεϊκό, που καταδέχτηκε να περιβληθεί το χώμα και να το ερωτευτεί και να το συμπονέσει και να του μοιάσει. Εξαιτίας της κάθε άνθρωπος ευλογημένος είναι, γιατί επαναλαμβάνει με τη γέννησή του την πορεία την Θεία.
Μα αγαπά το κάθετί, την ύλη, την πέτρα, τα αντικείμενα, τις χαρμολύπες, την απελπισία. Και πάλλεται ενώ τα νοηματοδοτεί, τα συνέχει, τα συγκροτεί. Όλα υπάρχουν διαφορετικά στο κοίταγμά της, γι αυτό η πλάση τόσες μορφές έχει, όσες και οι  ψυχές, που την θεώνται και την καθορίζουν.
Μα κάποιες νύχτες, σαν κι αυτή, που η γη θρηνεί τις πανωλεθρίες, οι πύλες ανοίγουν, για να δραπετεύσουν οι ψυχές προς την προπατορική τους πατρίδα. Και ένας άνθρωπος σε κάποιο νησί του Αιγαίου κοιτά προς τον ουρανό.
Κι έτσι μια μονάκριβη διάσταση του σύμπαντος παύει μαζί του να υφίσταται.    

Δεν υπάρχουν σχόλια: